انتشار شماره‌ی چهارم از گاه‌نامه‌ی نوابت با محوریت «نقد»

اهواز، مهر ۱۳۹۹ موافق با سپتامبر ۲۰۲۰

سخن سردبیر

می‌توان اذعان داشت که این مجله پس از انتشار چهار شماره، روند تکاملی خود در مسیرش را کم‌کم در حال نمایان شدن می‎بیند. سه شماره‌ی منتشر شده نیز با واکنش‌هایی مثبت یا منفی همراه بود. البته از طرفی نیز این نکته را مد نظر داریم که روند سه شماره‌ی پیشین ما عاری و خالی از اشتباه نبوده است که این امر می‌تواند کاملا طبیعی باشد. با این همه این مجله همین که در بین مخاطب فرهیخته‌ی اهوازی و غیر اهوازی چه منتقد و چه مخالف و موافق آن کم‌کم جایگاه خود را یافته است و آن مسیری که در آن قدم گذاشته است، برای همراهان و مخاطبان آن هدف خود را واضح‌تر می‌بیند. در این بین دوستانی از مجموعه‌ی ما به دلایل مختلف جدا شدند و در عوض آن در این مدت دوستان دیگری برای همراهی ما اعلام آمادگی کردند و ما نیز با  آغوش باز از ایشان استقبال کردیم. هنوز هم بر این امر تاکید می‌کنیم که فعالیت ما به قول یکی از همکاران – که این اصطلاح را از فلسفه‌ی ژیل دلوز به عاریت گرفته – فعالیتی «ریزومی» است. در چنین فعالیت و منشی آن‌چه در اولویت قرار می‌گیرد چندصدایی و چندگانه‌باوری افراد شرکت‌کننده در آن را بایستی به عنوان احترام به تفاوت دیدگاه‌ها و روش‌شناسی‌ها تفسیر کرد. برخی از دوستان دلسوز و بزرگوار نقدهایی برای برخی مطالب ابراز کردند و عنوان کردند که برخی از این مطالب دچار ضعف و سستی بودند و در کنار باقی مطالبِ با کیفیت نوعی عدم هارمونی را رقم زده‌اند. اشکالاتی هم بر شیوه‌ی صفحه‌آرایی مجله وارد بود که سعی بر آن داشتیم تا برای احترام به مخاطبان و منتقدین، این اشکالات را اصلاح و رفع و رجوع کنیم. با این همه باید بگویم که این مجله از ناحیه‌ی مالی با مشکل روبرو است که این امر نیز برای ادامه‌ی راهی که در پیش است بایستی در اولویت‌های همکاران قرار بگیرد تا شأن و منزلت وقت و توجهی که مخاطبان برای مجله قائل می‌شوند حفظ شود. بر این اساس ما با سعه‌ی صدر و آغوش باز هر نقد اصولی و روشمند را پذیرا هستیم. نقدی که بایستی در نوشتار صورت گیرد و نه آن هم به رسم سنت شفاهی‌مان که در «مضیف» و «گعده» و «کافه» که تا کنون طریقه‌ی معمول بوده است. چنین رویکردی می‌تواند یکی از بنیادهای مهم بحران‌های فرهنگی باشد که در این سیاق، اغلب انتقادات به اموری که متوجه شخصیت‌ها و نه آن هم متون آنها است مربوط می‌شوند. به شخصه به تقدم متن بر شخص معتقد هستم. جایی که میان این دو کران و مرز ظریفی که میان آنهاست، مشغول تمرین برای توجه به متون شویم. اگر غیر از این سیاق‌ها در کار باشد، طبعا از آنجا که سیاقی رسمی و روشمند نیست نمی‌توانیم آن را پذیرا باشیم. چراکه چنین رویکردی کار ما را به حاشیه کشانده و نقدها به عنوان نشانه‌هایی از شخص‌محوری تفسیر می‌شوند. کما این‌که پس از انتشار شماره‌های دوم و سوم اینجا و آنجا حرف و حدیث‌ها، شایعات و پچ‌پچ‌هایی روی داد که باعث رنجش خاطر و خروج برخی از همراهانمان شد. هم‌چنان‌که در انتهای مقدمه‌ی شماره‌ی اول امری را متذکر شدم باز هم آن را تکرار می‌کنیم و آن این امر است که از آنجا که چنین حرکت و فعالیتی در منطقه‌ی ما صورت نگرفته بود ما هنوز در آزمون و خطا به سر می‌بریم. آن‌چه در نظر ما مهم بود این امر بود که این حرکت جدای از این‌که چه اشخاصی بدان همت کردند بالاخره آغاز شد و چنان‌که از گوشه و کنار می‌شنویم منجر به فعالیت‌هایی در حوزه‌های تخصصی شد و ایده‌ی داشتن مجلاتی دیگر تا حدودی به خود رنگ واقعی گرفت. باز هم آن‌چه مهم است ادامه‌ی این راه است و نه اشخاصی که آن را به پیش می‌برند. بایستی چنین اشخاصی از طیب خاطر و اخلاص و هدف خدمت‌رسانی برخوردار باشند تا مداومت در مسیر ممکن شود. از طرفی باید بگویم که ما به هیچ وجه مدعای کمال را با خود یدک نمی‌کشیم؛ چراکه آن وقت، چنین امری چشم‌هایی که قرار است بدین راه نافذ شوند را در انتها کورشده خواهیم یافت. به همین خاطر اعلام می‌داریم که فعالیت این مجله کاملا شفاف و از طرفی با جان و دل پذیرنده‌ی نظرگاه‌های اصولی و روشمندی که به بلوغ این حرکت کمک‌رسان هستند می‌باشد. نکته‌ی دیگر این‌که هر نویسنده‎ یا مترجمی که افتخار هم‌کاری را به ما بدهد، باید دانست که این امر حتما به معنی تایید و یا رد نظرگاه و یا آن طیفی که نویسنده آن را نمایندگی می‌کند نیست و همان‌طور که گفته شد هدف، چندصدایی بودن و حتی نمایش تعارض به بهترین شکل ممکن است تا در همین سیاق، این مجله بهانه‌ای برای یک گفتمان فرهنگی و تاثیرگذار را ایجاد کرده باشد. امید است که علی‌رغم همه‌ی بحران‌های عمیق فرهنگی و تاریخی موجود این مهم، هر چند دور و یا شاید ناممکن به نظر برسد، صورت بگیرد و اگر نگیرد حداقل در مسیر تحقق چنین امر خارج از دست‌رسی تا آن‌جا که در توان داریم کوشش کنیم. دست همه‌ی مخاطبان عزیزی که مطالب این مجله را درخور توجه دیده‌اند چه مخالف و چه موافق به گرمی می‌فشاریم.

عبدالله محیسن

۱۴ شهریور ۱۳۹۹

پست های توصیه شده

بدون دیدگاه، دیدگاه خود را در زیر اضافه کنید!


افزودن دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *